Peter Vandemeulebroecke

Ze kennen elkaar goed, ze kennen elkaar heel goed. Ze kennen elkaar zo goed dat ze beseffen dat ze op het punt zijn gekomen dat ze alleen verder moeten, los van elkaar. Ze weten dat het bijna voorbij is; de duur van de voorstelling, maar het naderende afscheid maakt hen ongemakkelijk en het wordt steeds moeilijker om elkaar los te laten. Maar het moet. 

Zoals twee drinkebroeders die steeds na hun laatste toch nog een aller laatste bestellen wordt het afscheid steeds grimmiger, destructiever en emotioneler.

In een ultieme poging om de ander (letterlijk) onder de balletvloer te krijgen, uit de ruimte te wensen, los te wrikken, weg te laten, of weg te laten gaan stevenen ze af op het onvermijdelijke afscheid. 

Of is het nu tijd voor de bucketlist? Samen een frietje eten, samen dansen?

Jef Van gestel en Peter Vandemeulebroecke gaan na Kadrage, Deeg en Tochtgat, opnieuw een aanval uitvoeren op vredelievende fysieke onmogelijkheden. Hoe ziet een laatste samenwerking tussen een gouden duo eruit? 

Na drie voorstellingen waar het object leidend was vertrekken Peter en Jef deze keer vanuit een thema: afscheid. En stiekem toch ook een beetje vanuit een object, de balletvloer. In het Atelier werken ze aan hun nieuwe voorstelling.